حس پدر شدن

پسرم این متن زیبا رو بابا سعید برات نوشته و منم گذاشتمش تو وبلاگت..بابات بیش از حد دوستت داره عزیزکم..

آره پسرگلم ،دقیقا یک سال پیش همین موقع ها بود توی ماه مبارک رمضون ،از یک شب قبل من و مامان و مادر بزرگت رفتیم خرم آباد آخه میخواستیم صبح اول وقت بدون استرس بیمارستان  باشیم..وای چقدر اون شب سخت و سرد  و شیرین گذشت..سخت و سرد بخاطر اینکه فکر فردا و زایمان مامانت واقعا هردوتامونو ترسونده بودو شیرین بخاطر اینکه پیش خودمون فکر میکردیم فردا شب همین موقع به جمع دو نفری خانوادمون یه کوچولوی ناز و خوشگل اضافه شده..اون شب تا صبح تو خیالم قیافه ناز و ملوستو مجسم میکردم و میگفتم راستی این پسر خوشگل من بیشتر شبیه کیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟من ،مامانش یا ...

آره عزیز دلم صبح شد و رفتیم به سمت بیمارستان،هرچی ما به بیمارستان نزدیک  میشدیم تو هم بما نزدیکتر  میشدی..رفتیم پذیرش و مامانی و مامان بزرگتو با دعای زیر لب و قطره اشکی راهی کردم..خودمم نشستم رو نیمکت توی  حیاط بیمارستان..چقدر دوست داشتم  میتونستم پیش مامانت باشم و دلداریش بدم چون کاملا استرس و اضطراب و تو چشماش میدیدم..

ساعت 7 بود و هر 1 دقیقه اون یک سال میگذشت..مدام با طبقه بالاو مامان بزرگت  در تماس بودم..حول و حوش ساعت 10 بود که ازم خواستن برم بالا..رفتم پشت در اتاق عمل..حالا صدای ضربان  قلبمو بیشتر و واضحتر میشنیدم..تالاپ...تولوپ..

پشت در 3-4 تا خانواده دیگه هم بودن ولی من نه کسی و میدیدم ونه صدایی و میشنیدم..فقط خیره به در اتاق عمل بودم..تو 10 دقیقه هزار فکر خوب و بد از ذهنم گذشت تا اینکه در باز شد و صدام کردن..مامان بزرگت زودتر از من دوید و رفت داخل..چند دقیقه بعد با یه نوزاد ناز و کوچولو برگشت..بمن نشونش داد .پیش خودم گفتم خدایا یعنی این بچه منه؟؟؟؟؟؟؟؟

یه چند ثانیه ای از خود بیخود شدم نمیدونم چه حسی بود ولی خیلی شیرین و دوست داشتنی بود

حس خوب پدر شدن